در دهه 80 ژار با موسیقی فیلمهای نامتجانسی چون فیلم کمدی موزیکال فوق محرمانه (Top Secret،انجمن شاعران مرده)Dead Poets Society) –برنده جایزه BAFTA (آکادمی فیلم بریتانیا)- و نردبان یعقوب Jacob's Ladder به کار ادامه داد.

موریس ژار در موسیقی فیلم شاهد (Witness) از سینتی سایزر استفاده کرد. در نگاه اول این انتخاب قدری نامعمول به نظر میرسد اما با گذشت زمان متوجه میشوید که حال و هوای فیلم تا چه حد با این موسیقی گویاتر و جذابتر شده است. در فیلم روح نیز استفاده از صداهای سینتی سایز شده در بسیاری از لحظات ماورا الطبیعه داستان بسیار مناسب از کار درآمده اند.

در فیلم تلویزیونی عیسای ناصری (Jesus of Nazareth) ساخته فرانکو زفیره لی Franco Zeffirelli ، ژار موسیقی خود را بر مبنای حماسه های انجیلی قرار داد اما از موسیقی کورال آسمانی و بیش از اندازه عرفانی اجتناب نمود. در عوض او قطعات ساده و متعدد روستایی برای سازهای بادی چوبی نوشت و آنها را با میزانها و سازهای خاور میانه تنظیم و ترکیب کرد. نتیجه این شد که موسیقی داستان را به خوبی همراهی میکند و در هیچ جا بیننده را دچار حس نمایشی مذهبی نمیکند.

موسیقی مورس ژار بیشتر ارکسترال است، اما به عقیده بسیاری از منتقدین بیشتر به خاطر جنبه عملی ماجرا و نه دلایل زیبایی شناسانه، به موسیقی سینتی سایز شده روی آورده است. ژار این گفته را رد میکند و عقیده دارد که کارش در فیلم شاهد، بسیار مشکلتر، زمانبرتر و گرانتر از موسیقی ارکسترال بوده است. او از دهه 80 به بعد موسیقی الکترونیک را به تنهایی یا به صورت ترکیبی با سازهای آکوستیک در آثار خود به کار گرفته است.