تو هفته ي پيش يك كتابي خوندم كه كمي تونست منو از حالت تضاد با جامعه بيرون بكشه.

نام كتاب"بعضي ها هيچ وقت نمي فهمن" اثر "كورت توخولسكي" با ترجمه ي "محمدحسين عضدانلو" است.

مجموع كل صفحات آن به 100 تا هم نمي رسه اما از اون كتاباي كميت پايين و كيفيت بالاست.

از لحاظ قيمت كه اصلا رايگان به حساب مي آد!!!

حدود 30 تا فصل 3يا4 صفحه اي داره،يعني كاملا خلاصه ي خلاصه...

اما مفهوم كتاب:

طرف صحبت نويسنده با اون دسته از آدمايي است كه مي خوان بفهمن بالاخره توي اين دنياي بشري چي داره رخ مي ده و اين بني آدم چه جور جونوريه؟

در متن كتاب،يك سري نوشته هاي جزيي نگر وجود داره كه واقعا در نوع خودش شاهكاره.

به عنوان مثال در فصل"حرفاي جنين" به نكات حيرت انگيزي اشاره مي كنه،دنيايي كه يك جنين قبل از تولد داره رو كاملا با زبان طنز ظريفي بيان مي كند.در زير متني از اين فصل است:

"يك جنين مي گه: 9 ماه به خوبي و خوشي با تمام مراقبت ها به پايان مي رسه اما پس از اين كه وارد اين دنيا شدم چي؟

اگه فقير شدم چي؟

اگه نياز روحي داشتم چي؟

اگه مريض شدم چي؟

خلاصه اينكه چيزي واسه خوردن ندارم و مجبورم برم دزدي،اون وقت در جا يه قاضي مي آد ميده منو حبس كنن.توي اين 50 سال عمر كسي حتي حالم رو نمي پرسه اما توي اون 9 ماه..."

ديديد كه چه حيرت انگيز نگاه مي كنه!

از فصلهاي خوب ديگرش هم مي توان به "فاميل"،"برف پا نخورده وجود ندارد"،"خلاء"،"استراحت كوتاه سر مستراح"،"بعضي ها هيچ وقت نمي فهمن" اشاره كرد.

فكر كنم اين مطلب حسابي شما رو ترغيب كرده كه بريد،بگيريد و بخونيد.

در ضمن "نشر افزار" منتشرش كرده.